skip to main |
skip to sidebar
Zawsze podkreślałam, że trzeba pielęgnować w sobie dziecko. Zatrzymać je na zawsze. Dzieci są bliżej Boga. Ufają jakby nigdy nie były skrzywdzone, kochają jakby nigdy nikogo ani niczego nie straciły, walczą jakby nigdy nie przegrały, wierzą jakby nigdy nie przestały wierzyć... Chyba my możemy więcej się od nich nauczyć niż odwrotnie.
Wiatr jest dowodem na to, że trzeba uwierzyć nawet w coś czego nie widać. I do tego jaką ma siłę sprawczą... Zagwiżdże, włosy potarga, książkę przekartkuje, łzy z oczu wyciśnie... Nauczy latać liście, zatrzaśnie za sobą drzwi, wyrzuci bursztyn na brzeg... Nawet do życie powołuje - roślinki i wiatraki...
Ktoś mnie kiedyś nauczył lubić wiatr i za to mu jestem wdzięczna.
