Chilli vanilli na Mazurach

Zmiana mola

Po raz pierwszy odwiedziłam orłowskie molo. Uprzednio zostałam pokuszona, że bije na łeb sopockie, więc bardzo wyczekiwałam tego spotkania. Nie była to czcza gadanina. Urzekło mnie od pierwszego wejrzenia: kameralne, przytulne, dyskretne... Do tego niepowtarzalny widok na klif zatrzymuje, zawiesza, a jednocześnie przenosi w jakiś inny wymiar, a raczej bardziej w inną szerokość geograficzną.


Syciłam się tym spacerem, napawałam się wrażeniami. A kiedy dotarłam do samego końca zauważyłam na lampie ogłoszenie... Nie każdy odwiedza to miejsce z moimi intencjami. Ona pewnie tu bywała i mam nadzieję, że jeszcze nie raz wróci.

1. Coś o kobietach. 2. Coś o mężczyznach.

1. "... ale kobiety czasem jak ćmy..."
Na szczęście tylko czasem.

2. "Wiesz jak najtrafniej ocenić mężczyznę? Wyłącz fonię i zobacz co zostanie."
Na nieszczęście często za mało. Bywa, że nic.

Jestem wdzięczna przyjaciołom za takie "trafności" ocen.

Wielokropki

Jestem piegusem. Dotkliwiej przypominam sobie o tym każdej wiosny i lata. W tym roku słońce mi nie szczędzi i obficie plami moje policzki i ramiona. Przyznam, że dawniej nienawidziłam tej biedronkowej natury, z czasem oswoiłam się, a nawet polubiłam. I zawsze było i jest tak, że inni lubią to we mnie bardziej niż ja sama...

Majówka

Za opasłe tomiska, żeby dopakowywać je do bagażu,
Za dobre wino, żeby pić je prosto z butelki,
Za wczesna pora, żeby je odkorkowywać,
Za mało snu jak na intensywność zabawy,
Za duża utrata poczucia czasu jak na moje uwielbienie zegarków,
Za zimne noce na włóczenie się po zamglonym pomoście,
Za mało spadających gwiazd jak na miliony marzeń,
A jednak wszystko to miało miejsce poza czasem schematami regułami nawykami powinnościami zdrowym rozsądkiem i uwielbiam być tak poza.
Znów bezgranicznie szczęśliwa...

Czytadła

Gdy zbliżam się ku końcowi książki to dopada mnie moment smutku za nią. Najpierw szaleńczo pędzę przez Jej kartki, a potem nagle uświadamiam sobie, że do końca zostało zaledwie kilka, kilkanaście stron. I… już mi jej brak. Zarazem szukam w myślach i w biblioteczce jej następczyni.

Za bliską mi osobą wybieram książki w twardych okładkach. Dzielniej znoszą to jak je traktuję. Że wysypiam się na nich naprzemiennie z moimi kotami, że wsuwam je pod poduszkę. Że leżakują na oparciu wanny. Że uraczam je lekkim tuszem spłukując siebie. Że współmieszkają w mojej torebce z tysiącem innych bibelotów. Że służą za podstawkę dla filiżanki kawy. I bywa, że ta ostatnia zostawia po sobie okrągłą pieczątkę.

Nauczyłam się zabierać je ze sobą wszędzie. W ten sposób nigdy nie marnuję czasu. Nie straszna mi żadna kolejka ani najdłuższa podróż pociągiem ani czekanie na spóźnionego przyjaciela. I cudowne poczucie, że mogę w każdej chwili schować się w magicznym świecie książki...

Wciąż mam ich za mało. Ale kupowanie ich sprawia mi niebywałą przyjemność. Więc ostatnio ponownie się uszczęśliwiłam…

Złodziejka książek Markus Zusak

Ludzie z Wysp Gilbert Elizabeth

Mistrz i Małgorzata Michaił Bułchakow

Miasto Ślepców Jose Saramago

Kiedy byłem dziełem sztuki Eric-Emmanuel Schmitt

Tysiąc Wspaniałych Słońc Khaled Hosseini

Mniam...

Lubię święta!

Spożywcze zakupy świąteczne:
Jack Daniels,
Martini Bianco,
jajka od szczęśliwych kur...

No żeby nie było tak niezdrowo to jeszcze:
sok ananasowy,
sok ananasowy,
sok ananasowy,
sok pomarańczowy,
jogurt poziomkowy,
jogurt poziomkowy.

I dużo dużo dużo joggingu w tak zwanym międzyczasie.
I nie mniej tańca...

No cóż - gwarancja wesołych ;o)

Drunk english..

Just typical unusal evening,
maybe night,
maybe also morning...
Whole weekend?
"Love in the Time of Cholera",
rose wine,
glass,
second glass,
third,
maybe bottle...
S. on line,
her understanding...
Melancholy,
tender thoughts,
dreams,
desires,
magic...
Fucking oversensivity.Folling drunken stars
...

Czasem uciekam

Niedziela.
Zaczęła się już po północy nocnymi SMSami od zatroskanego przyjaciela.
Na śniadanie jajecznica z jaj od szczęśliwych kur (innych nie kupuję choćby miały być 10 razy tańsze). Potem aromatyczna kawa, a do niej ulubione lody o smaku cafe latte.
W tle Diana Krall, że jest wonderful - ma rację.

Kąpiel w środku dnia, no i rzecz jasna zaczytanie. Znów zamoczyłam książkę w wannie, rozmyłam kilka słów w liście, którego jeszcze nie wiem gdzie wysłać...
Smakuję wino z nutą poziomkową, a po nim lepiej udają się spontaniczne powtórki salsowych figur.

Sjesta sypialniana z notebookiem i filmem "Czekolada", do którego chętnie wracam. I z malowaniem paznokci stóp na jagodowy kolor. Lekka kolacja. Okruchy, okruchy... No i oczywiście wylałam wino w łóżku! Jak dobrze, że białe... Zdrzemnąć się? Nie, utonę sobie w ukochanym "Zwierciadle" i znów czegoś się nauczę, coś zrozumiem. I przeczytam też zacytowane przez pisarkę Elizabeth Gilbert słowa Leonarda Cohena:
"W każdej rzeczy jest jakieś pęknięcie. To właśnie tędy przedostaje się światło".

Zatem uwielbiam tak uciekać przed całym światem. Nie odbierać, nie odpisywać, schować się, zapomnieć. I przepraszam wszystkich tych, którzy tego ode mnie kiedyś doświadczali i tych, którzy wciąż doświadczają. To bywa silniejsze.

Jeszcze nie wracam...

A moje myśli postanowiły dziś uciekać niezależnie ode mnie. A może jak najbardziej w zgodzie ze mną. Do znanego-nieznanego.


P.S. Kochana S., dziękuję Ci, że jesteś, za to, że mi się w życiu przydarzasz i za to co do mnie piszesz, nawet jak Ci szczędzę odzewu...

Moja śnieżyca...

Myślałam, że to dzisiaj śnieg zaczął padać za oknem.
A ten śnieg pada we mnie...

Sopockie rozstania

Jak to szybko zleciało. Pół roku, aż tu nagle brzdęk kieliszków od szampana i świętujemy odbiór dyplomów. Przyzwyczaiłam się bywać w Sopocie regularnie, więc zawczasu znalazłam kolejne studia podyplomowe. Dziś na dworcu poczułam smutek pożegnania. A z drugiej strony przecież wiem, że to tylko na jakiś czas. Wiem, że tu wrócę i to jest pewne. Na Osiecką, na molo, no nocne kluczenie uliczkami, na fotografowanie chwil, na przywoływanie dobrych wspomnień, na prowokowanie nowych jeszcze piękniejszych...
Zauważam u siebie, co jest podobno rzadkością, że z wiekiem przybywa mi wartościowych ludzi. Sopot dał mi ostatnio K. Zauroczyła mnie. Niby czas bezlitośnie rozprawia się z "przyjaźniami", weryfikuje je negatywnie i w miarę jego upływu są one regularnie odcedzane aż zostają te prawdziwe. Tak, tego też doświadczam, ale zarazem pojawiają się w moim życiu nowi pretendenci, i to całkiem często. Myślę, że jestem szczęściarą, bo teraz nastała taka epoka, że coraz mniej czekolady w czekoladzie, mięsa w mięsie, człowieka w człowieku. Zatem tak silnie potrzebuję poczucia, że jeszcze będzie pięknie.

Na dzisiejszą okazję i bez okazji

Zatęskniło mi się za ciepłymi krajami, za gajami oliwnymi, za ciepłymi nocami, za odurzającym zapachem wieczoru, za smakiem oliwek, za ukochanym włoskim winem Dievole, za wonią oliwy, za chrupiącymi ciabatami. Niesamowicie uwodzi mnie kuchnia śródziemnomorska, klimat, styl życia, estetyka...
Zatem każde święto, też jak dziś, a także totalny brak okazji, celebruję ostatnio jednakowoż. Zatem świętuję!

No i dziś okazja jest podwójna, bo jeszcze egzamin zdany na 5 :o)

A jednak

Ludzie listy piszą... Kolorowymi atramentami. Poplamione kleksami i marzeniami. Przepełnione pragnieniami i tkliwościami. Z pozaginanymi rogami i z pogniecionymi myślami. W kopertach spuchniętych od kartek i emocji.
Tylko czasem ich po prostu nie wysyłają...

No i w tym dniu...BBB

Skrzynka nie żyje

Wracając nocną porą z jakiejś imprezy napotkaliśmy leżącą na trawie skrzynkę pocztową. Ktoś ją zabił. A potem się dziwić, że ludzie listów nie piszą...

Zdjęcie fatalnej jakości, bo to noc ciemna, a ja jedynie telefonem dysponowałam. Ale w sumie podoba mi się to ziarno ;oP

Drzewko szczęścia

Ktoś w moim mieście wpadł kiedyś na ciekawy pomysł dekoracji zimowych i zaczął ubierać drzewa ... Przyznam, że robi to powalające wrażenie. Teraz oswoiliśmy się z tym widokiem, ale na początku tłumy ludzi zatrzymywały się, żeby go podziwiać. No i niestety jak co roku dekoracje zostały już zdjęte, ale udało mi się choć jedno takie zawczasu sfotografować. Te drzewa to jest coś co osładza trudy zimy. To zawsze mi przypomina, że każdy stan, pora roku, sytuacja ma swoje plusy i minusy. Człowiek ma tendencje do permanentnego niezadowolenia. Tymczasem w każdej chwili należy szukać pozytywów i z nich czerpać...
Ja w ogóle mam szczególny sentyment do drzew, dobrze się do nich czasem przytulić i pogadać, pospacerować pomiędzy, usiąść w cieniu... Kiedyś z tych drzew zleźliśmy, ale przy okazji niestety o nich zapomnieliśmy.

Kawa

Jestem kawoszem i wynika to z miliona powodów. Ograniczę się do kilku. Uwielbiam celebrować małe rzeczy, wyrwać się z pędu dnia na małą aromatyczną filiżankę.
Z upodobaniem wracam do ukochanej kawiarenki gdzie cudne dziewczęta za barkiem zawsze wiedzą co mi podać.
Jestem uzależniona od przyprawiania. Cynamonem, kardamonem, goździkami i kawę również tym zabiegom poddaję.
Mała czarna (kawa) jest równie zawsze trafiona jak inna słynna mała czarna (sukienka).
Mam predyspozycje zdrowotne i zalecenia lekarskie, że muszę pić!
A przede wszystkim z moimi bliskimi spotykam się w obłokach zapachu kawy, rozmawiam i słucham ich otulając dłońmi filiżankę.
A do tego wszystkiego zachwycam się prawie każdą bez wybrzydzania, a sama parzę... paskudną :o)

PS. A taką kawę serwowali nad brazylijska laguną...

Popełniam ekshibicjonizm

Zemgliło mnie...

Ps. Wszystkiego naj w nowym 2OO9... Niech się szczęści!
[Senkju A! ;o) ]